اخبار :: اخبار باشگاه

آن گل با ارزش در برابر کالیاری ؛ توجهی به انتقاد ها ندارم

2068 شماره اطلاع نامه : آن گل با ارزش در برابر کالیاری ؛ توجهی به انتقاد ها ندارم 1393/09/18 آن گل با ارزش در برابر کالیاری ؛ توجهی به انتقاد ها ندارم اخبار باشگاه :: اخبار آن گل با ارزش در برابر کالیاری ؛ توجهی به انتقاد ها ندارم
آن گل با ارزش در برابر کالیاری ؛ توجهی به انتقاد ها ندارم

آن گل با ارزش در برابر کالیاری ؛ توجهی به انتقاد ها ندارم

ماریو گومز ستاره آلمانی تیم فیورنتینا که دوران تلخ و سیاه مصدومیت و گل نزدن را پشت سر گذاشته، معتقد است توجهی به انتقاد های پیرامونش نداشته و گلزنی در برابر کالیاری برای او ارزش فوق العاده زیادی داشته است.

در دیداری که دو هفته پیش بین کالیاری و فیورنتینا برگزار شد، ماریو گومز پس از 259 روز موفق به گلزنی دوباره شد. اما از نظر گومز این اتفاق در حالی رخ داده که او حدود 200 روز از آن مدت را در شرایط بازی قرار نداشته و به همین دلیل به این شایعات توجهی ندارد. سوپر ماریو در مصاحبه با مجله کیکر چاپ آلمان صحبت های زیر را مطرح کرده است:

"در وضعیت بسیار خوبی قرار دارم و حالا از درگیر شدن در مسابقات نمی ترسم. من هیچ احساس دردی ندارم و به زودی به فرم اصلی خودم باز می گردم اما این چیزی نیست که به یک شب بتوان آن را انجام داد. بازگشت به گلزنی؟ همه از 259 روز بدون گل صحبت می کنند ولی به این موضوع دقت نمی کنند که من 200 روز از این مدت را در مصدومیت و تعطیلات تابستانی سپری کردم. با این حال من به این صحبت ها توجهی ندارم. در ماه های گذشته همواره همه از زمان بازگشتم و وضعیتم می پرسیدند و خیلی ها برخورد مناسبی نداشتند."

"پیش از این هرگز این مقدار مصدوم نبوده ام و سعی کردم با بازی هایی مثل تنیس روی میز وضعیت آدرنالین بدن خودم را حفظ کنم، البته همیشه روی صندلی این بازی را انجام می دادم. در بازی های اول پس از بازگشت بی قرار بودم و تمرکز کافی را در میدان نداشتم و انتقاد ها در مورد گل نزدن هم کمکی به من نمی کرد. فوتبال من همیشه به نوعی بوده که حتی اگر خوب هم بازی نمی کردم، گل می زدم و به همین دلیل همیشه در سطح بالایی از من یاد می شد."

"در بازی مقابل کالیاری وقتی مقابل دروازه توپ را گرفتم می خواستم طوری شوت بزنم که دروازه بان را با توپ با هم به درون دروازه بفرستم ولی اشتباه کردم و توپ به بیرون رفت. در همان بازی من یان دال توماسون را به یاد آوردم. زمانی با هم در اشتوتگارت بازی می کردیم و همیشه یک الگو برای من می ماند. او هرگز قدرت را در اولویت قرار نمی داد و بیشتر دقت می کرد و من سرانجام به گل رسیدم. آن گل برای من مثل پاک کردن یک سال سخت و به اتمام رساندن تمامی اهدافم بود. مانند این بود که با فیورنتینا در فینال یک جام جهانی قرار دارم و با آن گل از همه چیز نجات پیدا کردم. من واقعا به آن گل نیاز داشتم."